الم

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لُمْ مَ] (ع اِ فعل)(1) لغتی است در هَلُمَّ. (اقرب الموارد ذیل لمم)؛ یعنی بیا. رجوع به هلم شود.
(1) - ناظم الاطباء بضم همزه آورده، و ظاهراً غلط است.