الم رساننده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ رَ / ِر نَنْ دَ / دِ] (نف مرکب) آنچه الم رساند. الم رسان. رجوع به اَلَم شود : و دفع کرد واقعه های الم رساننده را. (تاریخ بیهقی چ فیاض ص308).