«لغت نامه دهخدا»
[اِ مُ اِ رَ / رِ] (اِ مرکب، از اتباع)بمعنی ایماء و اشاره: با الم و اشاره به او فهمانید. با الم و اشاره به یکدیگر حالی کردند. (یادداشت مؤلف).