«لغت نامه دهخدا»
[ ] (اِخ) از احفاد سلطان قطب الدین خوارزمشاه بود و رشیدالدین وطواط از شاعران عهد اوست. او راست این رباعی: معشوق پری عذار میداشت امید کاین خوبی و این عشق بماند جاوید از گردش چرخ و سیر ماه و خورشید او روی سیاه کرد و من موی سفید. (از تذکرهء روز روشن ص69).