الوذ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ] (اِخ) نام جایی است در شعر هذیل. ابوقلابهء هذلی گوید:
رُبْ هامه تبکی علیک کریمه
بألوذ او بمجامع الاضجان
و اخ یوازن ما جنیت بقوه
و اذا غویت الغی لایلحان.
(از معجم البلدان).