الوف

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع ص) بسیار الفت گیرنده. ج، اُلُف. (آنندراج) (از اقرب الموارد). خوگر. زودجوش. زودانس. کثیرالالفه :
خیره خلق الوف تو بی جرم
بچه معنی ز من شده ست نفور؟مسعودسعد.