الهام اصفهانی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ مِ اِ فَ] (اِخ) میرزا شریف. شاعر قرن یازدهم. وی مدتی در هند بود و به سال 1086 ه . ق. به اصفهان برگشت. این اشعار از اوست:
در عبث لب بشکوه وا نکند
شیشه تا نشکند صدا نکند
وعده گر یک نفس بود عمریست
بلکه عمر اینقدر وفا نکند.
و نیز:
خوشا دلی که ز عالم کناره جو باشد
چراغ خلوتش از حفظ آبرو باشد.
و نیز:
از خیال عشق دل میل رمیدن میکند
حمله بر نقاش این نقش از کشیدن میکند.
رجوع به تذکرهء نصرآبادی ص342 و صبح گلشن ص34 و قاموس الاعلام ترکی و الذریعه ذیل کلمهء دیوان و نتایج الافکار ص53 و فرهنگ سخنوران شود.