الیاقیم

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِخ) ابن یوسیا(1). نام پادشاه یهودا بهنگام حملهء بخت النصر به قدس و نفی یهودیان ببابل. فرعون نیخوا معروف به اعرج از فراعنهء مصر به سال 609 م. هنگام بازگشت از جنگ آشوریان قدس را که تحت الحمایهء آشوریان بود بتصرف آورد و حکمران آنجا «یاهو آخاز» را خلع کرد و به مصر فرستاد و بجای او الیاقیم را برگماشت. لیکن سه سال بعد بخت النصر دوباره بر قدس مسلط شد و همین الیاقیم را که بمصریان تمایل داشت با حضرت دانیال علیه السلام و گروهی دیگر ببابل فرستاد، ولی چند سال بعد، بخت النصر برای سومین بار به قدس آمد و الیاقیم را گرفتار کرد و کشت و برادرش را بجای وی نشانید. اسارت هفتادسالهء یهودیان از سال نفی همین الیاقیم محسوب میشود. نام اصلی او یواقیم(2) بود و فرعون نیخوا به الیاقیم تغییر داد. (از لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج1 ص250). و رجوع به قاموس کتاب مقدس شود.
(1) - در قاموس کتاب مقدس «یوشیا» ضبط شده است.
(2) - صاحب قاموس کتاب مقدس گوید: الیاقیم پسر یوشیا پادشاه یهودا که بجای پدر شهریار شد و اسمش به یهویاقیم مبدل گشت.