الیکک

«لغت نامه دهخدا»

[اُ کُ] (اِ مرکب) این نام را در «زرین گل» به گونه ای از پرن(1) دهند، و آنرا در آستارا گیلاس، در رامیان و زیارت آلوکک، در نور و کجور هُلیکُک، در شیرگاه هُلار، در طوالش گیله بند، و در رامسر و شهسوار هلوانه مینامند. در جنگلهای کرانهء دریای مازندران از جلگه تا مرز فوقانی جنگل یافته میشود. درخت آلبالوی اهلی از این گونه است. (از جنگل شناسی ساعی ج1 ص240).
(1) - Prunus avium.