«لغت نامه دهخدا»
[اِ رَ مَ] (ص مرکب) هم مرتبهء امیر و فرمانفرما. در مقام القاب و عناوین متداول بود : خواجهء افضل جناب امارت مآب را بی اختیار ساخت. (حبیب السیر چ طهران جزء3 ص275).