«لغت نامه دهخدا»
[اَ] (ع اِ) جِ املاء است و در اصطلاح کتابی را گویند که استاد تقریر کند و شاگردان بنویسند. عالمان و استادان قدیم در محل درس جلوس میکردند و شاگردان در اطراف آنان با قلم و کاغذ می نشستند و آنچه را استادان تقریر میکردند می نوشتند و حاصل این نوشته ها را امالی می گفته اند و این شیوهء فقیهان و محدثان و دیگر اهل ادب و علم بوده است. (از کشف الظنون ج1). به این ترتیب کتابهای بسیاری تألیف شده است از آنهاست: امالی ابن درید. امالی ابن حاجب. امالی ابن حجر. امالی ابن الشجری. امالی ابن عساکر. برای اطلاع از همهء این کتابها رجوع به کشف الظنون ج1 و ایضاح المکنون و لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج1 شود.