امان جان قزوینی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ جا نِ قَزْ] (اِخ) از شاعران قزوین و از طایفهء حجازیهء آن شهر است. به سال 950 ه . ق. درگذشته است. این مطلع از اوست:
مرا توفیق ده یارب که بوسم آستانش را
کشم در چشم خود خاک کف پای سگانش را.
و رجوع به تحفهء سامی چ تهران ص53 و الذریعه قسم اول از جزء تاسع ص94 و فرهنگ سخنوران شود.