امانی بایبورتی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ یِ] (اِخ) (محمد بیک) از اهل بایبورت(1) و مردی عابد و صالح و پرهیزگار بوده و بمطالعه علاقه داشته است. وقتی حاکم یزد بوده و اشعارش را بر صادقی کتابدار شاه عباس کبیر می خوانده است. بیتی از اشعار ترکی او در مجمع الخواص نقل شده است. (از مجمع الخواص چ تبریز ص37) (الذریعه قسم اول از جزءتاسع ص94) (فرهنگ سخنوران).
(1) - Bayburt قصبه ای است در شمال شرقی آسیای صغیر. (از حاشیهء مجمع الخواص).