«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مُلْ بِ] (ع اِ مرکب) مملکتی که مستعمره و مستملکه ای تابع آن باشد(1). (دزی ج1). || مشهورترین شهر هر مملکت و هر اقلیم. (از المرصع). کرسی نشین. پایتخت. (1) - Mere patrie.