«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مُلْ مَ وا] (ع اِ مرکب) زن. (منتهی الارب). زنی که مرد پیش او منزل و مأوی می کند. (از لسان العرب). زن کدبانو و خانه دار. (ناظم الاطباء). در اقرب الموارد چنین آمده: ام مثواک، صاحبه المنزل. || مادر قبیله. (ناظم الاطباء).