«لغت نامه دهخدا»
[اَ بُ] (اِ) ابزاری آهنین و دارای دو شاخهء بلند سرپهن که انگشت و هرچیز افروخته را بدان گیرند. (ناظم الاطباء). رجوع به انبر شود.