امبولاکرر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ] (فرانسوی، اِ)(1) (حلقه...) لوله ای است حلقوی که دهان خارپوستان را احاطه می کند. رجوع به جانورشناسی عمومی تألیف مصطفی فاطمی ج1 ص256 شود. || در اصطلاح جانورشناسی پاهای خارپوستان را گویند و آنها اعضایی است برجسته که هریک مانند لوله ای است و انتهای هرکدام به بادکشی ختم میشود. این پاها اغلب بصورت صف های منظمی در اطراف محوری قرار میگیرد و مجموع آنها را امبولاکر(2)گویند. رجوع به جانورشناسی عمومی تألیف مصطفی فاطمی ج1 ص245 شود.
(1) - Ambulacraire.
(2) - Ambulacre.