امتاخ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع مص) از جای برکندن چیزی را. درست آن امتیاخ از باب افتعال از مادهء موخ یا میخ است. (از اقرب الموارد، ذیل میخ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر