ام خشیش

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ خُ شَ] (ع اِ مرکب) آهوی ماده. (از المرصع)(1).
(1) - ضبط کلمه در فیشی که از المرصع نقل شده معلوم نیست. در ذیل اقرب الموارد خُشَیش بمعنی غزال صغیر آمده.