امرا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (هزوارش، اِ) امنا(1). امرا(2). پهلوی خر. (حاشیهء برهان قاطع چ معین). بلغت زند و پازند خر. (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء). خر یا اسب یا الاغ. (آنندراج). خر الاغ. (هفت قلزم).
(1) - am(a)na.
(2) - amra.