«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مِ رُ] (اِخ) مکهء معظمه. (از معجم البلدان) (از مراصد الاطلاع). مکه را گویند بمناسبت رحمتی که خداوند به این شهر عطا فرموده است. (از المرصع).
