امر غایب

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ یِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح صرف فعل امری است که بوسیلهء آن انجام دادن کاری از شخص غایب خواسته شود. و رجوع به امر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر