«لغت نامه دهخدا»
[اَ رِ مُ تَ مَ رر] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح دستور زبان فارسی عبارت از فعل امری است که با علامت استمرار «می» و «همی» همراه باشد : چو من رفتم از آنسو رو که خواهی نگه می دار رسم پادشاهی.نظامی. در آن گلشن چو سرو آزاد می باش چو شاخ میوهء تر شاد می باش.نظامی. سنگ بینداز و گهر می ستان خاک زمین می ده و زر می ستان.نظامی. جهد می کن تا توانی ای کیا در طریق انبیا و اولیا.مولوی.