ام عمرو

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ مِ عَمْرْ] (اِخ)(1) (سلیمی) معشوقهء جحدربن مالک. از شاعران عرب صدر اسلام و زنی شاعر بوده است. رجوع به ریحانه الادب ج6 ص228 و جامع الشواهد شود.
(1) - اُمِّ عَمر تلفظ میشود.