«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مِ] (ع اِ مرکب) نوعی از نخله که غوره اش سرخ و خرمایش سیاه میشود. || داهیه. (المرصع). گویند: وقعوا فی ام فار؛ در داهیه واقع شدند. (از المرصع). در المرصع با الف و لام یعنی ام الفار نیز آمده.