«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) گویند: ما امقته عندی؛ او دشمن داشته شده است در نزد من و ما امقتنی له؛ من او را دشمن گرفتم و صیغهء امقت را بعضی صیغهء تعجب دانسته و بعضی از باب افعال گفته اند. (ناظم الاطباء)(1). (1) - در ناظم الاطباء ذیل امقت آمده و در اینجا به جهت آنکه از افعال نیز گرفته اند در ذیل امقات آورده شد.