امکاج

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ) عالی و بالا. (شعوری ج1 ص101). || در بعضی از فرهنگها بمعنی حالت ستارگان در اوج منزل خود آورده اند :
کلبه ام در نیمشب آن مه جبین پر نور کرد
کوکب بختم مگر در منزل امکاج بود.
ابوالمعالی (از فرهنگ شعوری).