«لغت نامه دهخدا»
[اُمْ مِ لَ لا] (ع اِ مرکب) می سیاه گون. (منتهی الارب). شراب، و گویند شرابی که رنگ آن سیاه باشد. (از المرصع). شراب سیاه. (از اقرب الموارد).
