امورات

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (از ع، اِ) جِ امور و ججِ امر(1): صدراعظم امورات لازمهء مهمه را بخاکپای مبارک عرضه داشته... (از لایحهء قانون مشیرالدوله صدراعظم که بصحهء ناصرالدین شاه رسیده، از فرهنگ فارسی معین).
(1) - این جمع در فارسی فصیح معاصر بکار نمی رود. (یادداشت مؤلف).