امونیوس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ/اَ مْ مو] (اِخ) الحمونیوس. الحموموس(1). پسر هرمیاس(2). فیلسوف یونانی اسکندریه، شاگرد ابرقلس بود و در اواخر قرن پنجم و اوایل قرن ششم م. میزیست و تفسیرهایی بر ارسطو و فرفوریوس داشت، مانند شرح قاطیغوریاس و شرح طوبیقای ارسطو که بعربی ترجمه شد. از کتب دیگر او شرح مذهب ارسطالیس فی الصانع و اغراض ارسطالیس فی کتبه و حجه ارسطالیس فی التوحید را محققان اسلامی می شناخته اند. (از فهرست ابن الندیم) (از تاریخ الحکمای قفطی ص256) (از تاریخ علوم عقلی ص101).
(1) - Ammonios.
(2) - Hermias.