امیرزا

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب)(1) امیرزاده. شاهزاده. میرزا: عازم اردوی پادشاه بودند و پادشاه امیرزا شاهرخ بوده به سمرقند رفته بود. (مزارات کرمان ص43). و رجوع به همین کتاب ص 45 و 54 و 108، و میرزا شود.
(1) - مخفف امیرزاده.