امیر کرمانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رِ کِ] (اِخ) معاصر خواجو (قرن هشتم هجری) و بقول دولتشاه شاعر خوش گو بوده و غزل را نیکو میگفته است. از اوست:
بی روی دلارام دل آرام ندارد
مسکین دل آنکس که دلارام ندارد
هرچند چمن جای تماشاست ولیکن
سروی چو تو مه روی و گل اندام ندارد
از حاصل عمرش نبود هیچ حیاتی
آنکس که می عشق تو در جام ندارد.
(از تذکره الشعراء دولتشاه سمرقندی چ سنگی ص 100).