امیرلشکر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لَ کَ] (اِ مرکب)فرمانده لشکر. ج، امرای لشکر. این عنوان در نظام ایران تا 1313 ه .ش. معمول بود و از آن پس سرلشکر بجای آن معمول گردید. (فرهنگ فارسی معین). قائد. (منتهی الارب).