امیل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) کوه ریگ که درازی آن بقدر یک روز راه و عرض آن یک گره باشد، یا پشتهء ریگ. ج، اُمُل(1). || (اِخ) نام جایی است. (از ناظم الاطباء).
(1) - در معجم البلدان آمده: امیل... کوهی است از شن، طول آن باندازهء سه روز راه و عرض آن باندازهء یک میل است. و رجوع به همین کتاب شود.