امیم

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (ع اِ) ممال امام :
گفت امت مشورت با که کنیم
انبیا گفتند با عقل امیم. مولوی (مثنوی).
آفتابا با چو تو قبله وْ امیم
شب پرستیّ و خفاشی می کنیم.
مولوی (مثنوی).
و رجوع به امام شود.