امین کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کَ دَ] (مص مرکب)اعتبار دادن. معتبر نمودن. اعتماد داشتن. (ناظم الاطباء). تأمین. (دهار) (تاج المصادر بیهقی). ایتمان. (فرهنگ فارسی معین، ذیل ایتمان) :
از تو گر او را امین کنی بستاند
او نه ببسیار چیز عمر تو بسیار.ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر