«لغت نامه دهخدا»
[اَ نِ نَ] (اِخ) امیر امین الدین. شاعر قرن نهم هجری و صاحب مثنوی شمع و پروانه و چند مثنوی دیگر است. از اوست: دیده چون آینهء روی تو دیدن گیرد از تحیر ز مژه آب دویدن گیرد. (از تذکره الشعراء دولتشاه سمرقندی چ سنگی ص 197) (از فرهنگ سخنوران).