امینه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ نِ] (فرانسوی، اِ)(1)(اسیدهای...) موادی هستند که عامل اسیدی و عامل امینی(2) دارند. ساده ترین آنها آمینواستیک اسیدها یا گلیکول (گلیسین)
COOH ـــ 2CH
2NH
است که شیرین مزه است و در صفرا نیز وجود دارد. اغلب اسیدهای امینه اجسام تبلورپذیرند و ممکن است که چند عامل اسید و چند عامل امین داشته باشند. در این صورت اگر غلبه با عامل امین باشد اثر قلیایی، و اگر غلبه با عوامل اسیدی باشد اثر اسیدی دارند. از اجتماع دو ملکول اسیدامینه جسمی بنام دی پپتید بدست می آید:
COOH ــ2CH ــNH ــCO ــ2 CHــN2H
و از اجتماع چند ملکول پلی پپتید بدست می آید. پلی پپتیدهایی که دارای جرم ملکول زیادند پروتیدها را تشکیل میدهند. (از کتب شیمی رسمی).
(1) - Amine. (2) - رجوع به امینها شود.