امیه

«لغت نامه دهخدا»

[اُ مَیْ یَ] (اِخ) ابن خلف بن وهب. از بزرگان قریش در جاهلیت و از دشمنان پیغمبر اسلام بود. در سال دوم هجری در جنگ بدر کشته شد. (از صبح الاعشی ج 1 ص353) (از عقدالفرید ج 3 ص265) (از اعلام زرکلی چ 1 ج 1 ص130).