امیین

«لغت نامه دهخدا»

[اُمْ می یی] (ع اِ) جِ اُمّیّ در حال نصب و جر: قل للذین اوتوا الکتاب والامیین ءَاسلمتم. (قرآن 3/20). رجوع به امی و امیون شود.