ان

«لغت نامه دهخدا»

[ِن] (پسوند) نون ماقبل مکسور. مانند این (ین) نسبت را میرساند، مانند: ریخن(1)، رشکن(2)، ریمن(3)، چرکن(4). و در یادداشت مؤلف آمده است: «ان» در لفجن، ریخن، فژاگن، رشگن، شپشن، خشمن، ژفگن و امثال آن مخفف این و «ین» و بجای این «ین» بود در پشمین، نمکین، رنگین و غیره.
(1) - برهان قاطع چ معین، حاشیهء مربوط به ریخن.
(2) - برهان قاطع چ معین، حاشیهء مربوط به ریمن و رشکن.
(3) - برهان قاطع چ معین، حاشیهء مربوط به ریمن.
(4) - برهان قاطع چ معین، حاشیهء مربوط به رشکن.