اناریاسین

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (اِ مرکب) اناری که روز نوروز چهل بار و بقولی صد بار سورهء یاسین بر آن دمند. گویند هرکه آن را بی مشارکت غیری بخورد تمام سال از امراض جسمی در امان باشد. (از غیاث اللغات) (از آنندراج) :
شرکت غیر برنمی تابد
نار پستان انار یاسین است.
شاپور تهرانی (از آنندراج).
گزند بوسهء اغیار برنمی تابد
که گفت سیب ذقن کم ز نار یاسین است؟
سالک قزوینی (از آنندراج).
سیب غبغب اگر بدست افتد
بهتر از صد انار یاسین است.صائب.