اناطیطس

«لغت نامه دهخدا»

[اَ طی طِ] (اِ) لغتی است بیونانی(1) و معنی آن بفارسی «سنگ زاییدن آسان کن» باشد و آن دانه ایست سیاهرنگ بمقدار جوزبوا، بغایت املس و صلب و دشوارشکن و چون بجنبانند مغز آن در درون وی صدا کند و آنرا بشیرازی «گُن ابلیس» خوانند یعنی خایهء شیطان و بعربی حجرالولاده گویند چه هرگاه در زیر زنان آبستن دود کنند بزایند و اگر با شیر زنان سحق کنند و قدری پشم را بدان بیالایند و زنی که نمیزاید بوقت جماع بخود برگیرد آبستن شود. گویند چون آنرا در دست گیرند و با کسی مخاصمت کنند بر آن کس غالب آیند. (برهان قاطع) (از آنندراج). بیونانی اکتمکت است. (تحفهء حکیم مؤمن). و رجوع به حجرالولاده و گن ابلیس و اکتمکت شود.
(1) - بیونانی aetites (از اشتینگاس از حاشیهء برهان چ معین).