«لغت نامه دهخدا»
[اَ مَ] (از ع، اِ) انام. مردمان. مردم. (از فرهنگ فارسی معین) : نصر است باب میر که فخر انامه بود بخشیدنش همه زر، با سیم و جامه بود. منوچهری.
