انان

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع مص)(1) أنَّ المریض اناً و انیناً و اناناً و تأناناً؛ نالید. (از اقرب الموارد). || (اِمص) نالش. (مهذب الاسماء). و رجوع به انّ شود.
(1) - در ناظم الاطباء بضم اول آمده است.