اناه

«لغت نامه دهخدا»

[اَ] (ع اِ) توقف و درنگی. (از ناظم الاطباء). درنگ. (غیاث اللغات) (آنندراج). آهستگی. سکون. ضد عجله. (یادداشت مؤلف). || بردباری و تحمل و وقار. (ناظم الاطباء). تحمل و وقار. (منتهی الارب) (آنندراج). حلم. (یادداشت مؤلف). || (ص) زن آهسته. (مهذب الاسماء). زن سست دیرخیز. (منتهی الارب). زن سست و باوقار در نشست و برخاست و رفتار. (ناظم الاطباء).
- اهل الاناه؛ مردم سست و تنبل و کاهل. (ناظم الاطباء).
لغتی است در وناه. (از منتهی الارب). و رجوع به وناه و انات شود.