ان الله مع الصابرین

«لغت نامه دهخدا»

[اِنْ نَلْ لا هَ مَ عَصْ صا بِ] (عربی، جمله) قسمتی از آیهء 153 سورهء بقره (2) و آیهء 46 سورهء انفال (8). مأموم چون دیرترک بوضو مشغول [ شود ] با آواز بلند این آیت گویند تا امام بنماز ایستاده دیر برکوع رود و مأموم درک جماعت آن رکعت تواند کردن. (یادداشت بخط مؤلف).