انبروه

«لغت نامه دهخدا»

[] (اِ) شتر ریخته موی که انبره نیز گویند. (از شعوری ج 1 ورق 129 ب). و رجوع به انبره شود. || شراب کش. (از شعوری ج 1 ورق 129 ب). و رجوع به انبره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر