انبعاث

«لغت نامه دهخدا»

[اِمْ بِ] (ع مص)برانگیخته شدن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی) (مصادر زوزنی) (ترجمان علامه مهذب عادل بن علی) (غیاث اللغات) (آنندراج): اذ انبعث اشقیها. (قرآن 91/12). || فرستاده شدن. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || برخاستن: انبعث فلان لشأنه؛ یعنی برخاسته(1) بکار خود رفت. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء). || شتافتن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (آنندراج). || برآمدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). اندفاع. (از اقرب الموارد). || روان شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج)(2).
(1) - در منتهی الارب: برخواسته.
(2) - مطاوعهء بَعَثَ کند. (از اقرب الموارد). و رجوع به بَعْث شود.