انبله

«لغت نامه دهخدا»

[اَمْ بَ لَ / لِ] (اِ) تمر هندی را گویند و بهندی انبلی(1) خوانند. (برهان قاطع). تمر هندی. (مؤید الفضلاء) (انجمن آرا) (ناظم الاطباء) :
چون هلیله زردشان روی و ترش چون انبله.
مسعودسعد.
گر عدو لافی زند تا با تو هم جنسی کند
عاقلان دانند مور از مار شهد از انبله.
ظهیر فاریابی.
(1) - در آنندراج املی است.